başka semtin çocukları


Bugün gösterime giren bir film var: Başka Semtin Çocukları.

Filmin galasının ardından, soru-cevap kısmında bir izleyicinin sorduğu sorunun içinde yatan çekintiydi beni Türk sinemasından kaçıran: ‘Ne zaman Türk sinemasında aydınlık, umut dolu filmler göreceğiz?’

Bu filmde, ‘drama’ kategorisinde olmasına rağmen çok fazla karamsarlık, karanlık, umutsuzluk veya ‘rahatsız edici ögeler’ gibi etkenler yok. Belki bu yüzden çok hoşuma gitti film. Ama daha ötesinde ‘önyargı’ üzerine gidişi beni etkiledi. Film boyunca önyargı kavramını iliklerinize kadar hissediyorsunuz.
Varoşlarda dolaşan kamera bende diğer filmlerdeki kadar rahatsız edici bir ‘duygu sömürüsü’ hissi vermeden gezdirdi. Tanışıklığım olmayan insanların ‘kavgasına’ ve hayatına beni sokup çıkardı ama hiçbirini yargılamadı, hiçbirini ‘taraf’ olarak gösterip suçlamaya veya ‘ideolojinin’ içine bırakmadı. Bunların hepsini, izleyici olarak ‘bana’ bıraktı ve sonunda da etkili bir final ile resmen ‘yerime oturttu’.

Türk sinemasından benim gibi ‘karamsarlığından’ ötürü kaçan yüzlerce ve hatta belki de binlerce izleyici vardır. Eminim onlar da buna benzer bir tat yakalayacaklar bu filmde.
Oyuncu seçimi konusunda da ‘bu kadar olur’ dediğim bir başka Türk filmi hatırlamıyorum. Hiçbir oyuncu için ‘bu adam/kadın bu role gitmemiş’ cümlesini kuramıyorum.

Sıkı bir Türk filmi ve sıkı bir Türk önyargı hikayesi izlemek istiyorsanız, hem de içinizi karartmadan, bu mümkün.

www.baskasemtincocuklari.com adresinden gösterildiği salonlara bakıp, güzel bir haftasonu izlencesi yapabilirsiniz. Hatta sırf son bölümde Eyşan Özhim’in özkardeşine anlam dolu bakışlarını izlemek için bile gidebilirsiniz.

Belki ilk defa, bir Türk filminden çıkarken içiniz kararmadan ayrılmış olursunuz. Benim hislerim aynen böyleydi. Yazanlara, yönetene ve oynayanlara teşekkürler.

Leave a Reply